Zijn er paarden in de paardenbreedten?
Nee, liefje.
Het verhaal gaat dat Spanjaarden die vroeger naar West-Indië voeren...
hun paarden meenamen. En soms ging de wind liggen...
en dan raakte het drinkwater ook op.
Ik kan alleen de bergbeklimmer Sir Edmund Hillary citeren:
'De mens besluit niet om buitengewoon te worden.
Hij besluit alleen om buitengewone prestaties te leveren.'
GEBASEERD OP EEN WAARGEBEURD VERHAAL
1967 REIS OM DE WERELD SIR FRANCIS CHICHESTER
Welkom op de 25ste jaarlijkse botenshow...
van de Sunday Times en John Courage.
Over "courage" gesproken, mag ik uw applaus voor een grote held...
de eerste man die solo rond de wereld is gezeild...
en die onlangs is onderscheiden: Sir Francis Chichester.
Dank u. Ik kan maar één ding bedenken dat iemand meer op de proef stelt...
dan alleen de wereld rond zeilen in een boot, met maar één tussenstop:
Helemaal niet stoppen.
En de Sunday Times heeft mij gevraagd...
of ik juist die uitdaging wilde aankondigen.
Er wordt een geldprijs uitgeloofd aan de man die als eerste aankomt...
en een prijs aan degene die het snelst is.
Ik geloof dat verdere informatie morgen in de krant staat.
Gaat u zelf meedoen? - Nee, ik heb m'n pleziertjes al gehad.
Ik wil voor geen goud terug naar die sinistere Zuidelijke Oceaan.
Iemand zei ooit dat de golven daar niet in lengtematen gemeten worden...
maar in gradaties van angst.
Een man alleen op een boot is eenzamer dan wie dan ook ter wereld.
Waarom zou iemand dan gaan? - Dat is een redelijke vraag.
Als je alleen doet wat al eerder gedaan is...
leef je in de schaduw van andere mensen.
Alleen al daarom zijn we gezegend met de afmetingen van de oceanen...
en de lokroep der sirenen naar mannen die op zoek zijn naar avontuur.
Dank u.
De enige vraag die iemand moet stellen die verder wil gaan, is:
Waar ga ik heen?
En dan de vraag: Hoe kom ik in godsnaam terug?
Precies. En dit apparaat beantwoordt beide vragen.
Hiermee hebt u de lengte- en breedtegraad in handen.
De Navicator is de betrouwbaarste reisgenoot voor alle zeilers.
Ontwikkeld en uitgevoerd door Electron Utilisation.
Zelfgebouwd, in onze achtertuin.
Hoe werkt hij?
Heel simpel, uit signaalsterktes van landbakens...
leidt hij af waar op zee je bent. James hier is een radiobaken...
in Land's End en Simon hier zendt uit vanuit La Rochelle.
En u richt de Navicator en schiet, zo ja...
en dan is uw positie bepaald.
Daarnaast zit er een kompas op en hij is zo compact dat...
hij met één hand bediend kan worden.
En met de andere kunt u de spinnaker hijsen bij gunstige wind.
Of een drankje hijsen. - De mogelijkheden zijn oneindig.
Chichester had er vast baat bij gehad in de Roaring Fourties.
Zou kunnen. Maar zo te horen kon hij de weg zelf ook prima vinden.
We kunnen niet allemaal zo goed als Chichester zijn.
Zeer ingenieus.
Maar we zeilen zelden op zee, meer op de binnenwateren.
Dank u. Wat voor boot hebt u?
Ik dacht echt dat we hem te pakken hadden.
Moeten we alles verkopen voor we naar huis gaan?
Dat zou mama wel fijn vinden. Misschien ziet die er beter uit.
TEIGNMOUTH, ENGELAND
MAART 1968
Zuid-zuidoost? - Richting de Azoren?
Gibraltar en daarachter, Afrika.
Gaan we? - Ik wil niet.
Dan halen we onze afspraak in de pub niet.
Kunnen we niet gewoon naar huis? - Welke kant is dat op?
Oost, volgens de Navicator. - Knap, hoor.
Vertel maar hoe hij werkt. - De Navicator gebruikt landbakens...
Is hij echt af? - Ons nieuwste meesterwerkje.
Is er een markt voor? - Iedereen die verdwaald is.
Geweldig. - Op een dag...
gebruik ik de Navicator om een eiland te vinden, of een heel continent.
Net als in Captains Courageous. - Die jongen viel overboord, pas je op?
Jammer genoeg is alles al verkend.
Alle uithoeken en wolken zijn bestudeerd.
Hillary ging de berg op, Scott naar de pool.
Het kostte hem z'n leven. - Maar hij haalde het wel.
Hij schreef in z'n dagboek: 'weg met dagdromen'. Toch overleed hij.
Dromen zijn de zaadjes van actie, vergeet dat niet. We gaan overstag.
Lees maar, een solorace om de wereld.
Dat klinkt gruwelijk. - Het klinkt diep, dapper.
Nooit eerder geprobeerd, geen tussenstops. De ultieme race.
Wie dit wil, moet nagekeken worden. - Ga je gang, ik heb me al ingeschreven.
Meen je dat? Wist jij dit, Clare? - Welnee.
Niks nakijken, ik ransel je af. Wat is dit?
Ik win die prijs voor jou. Vijfduizend pond.
Negen maanden op 'n boot? Ben je dronken of gek?
Laten we er nog een nemen, om de gekte uit te sluiten.
Elke dwaas zeilt nuchter de wereld rond.
Alleen topzeilers kunnen het dronken. Nog een rondje?
Waarom niet? - Graag.
Voor drie pond, graag.
Hoe staan de zaken ervoor?
Deze dingen verkopen zichzelf.
Iedereen wil ergens anders heen, en ergens slapen als ze er aankomen.
Caravans zijn geweldig, je bent overal thuis.
Ja, dat klopt wel. - Hoe ver gaat u vandaag?
Ik blijf in de buurt. Maar ik oefen voor een lange tocht.
Hebt u een reisdoel? - De wereld rond.
Schat? Mag ik wat kritische kanttekeningen maken bij je avontuur?
Ten eerste heb je geen boot die zo'n reis aankan.
Nog niet. Maar dat kan natuurlijk veranderen.
Ik had ook eerst geen vrouw, en nu heb ik een hele mooie.
Ten tweede ben je nooit verder dan Falmouth gekomen.
Ik ben ook nooit naar Londen gelopen, maar als ik ga lopen, kom ik er wel.
Als ik de tijd heb, geldt dat voor zeilen ook.
Daarnaast heeft die wandelaar naar Londen ook nog een gezin...
dat van hem afhankelijk is voor hun onderdak en drie maaltijden per dag.
Natuurlijk.
Dat zijn de bekenden in de vergelijking, de verplichtingen.
Wat romantisch, zegt de verplichting die hier zit.
Wat heb ik al die jaren gedaan?
Je hebt zoveel gedaan. Je hebt je land gediend.
Je hebt een baan bij de gemeenteraad.
En je hebt dingen uitgevonden en gemaakt, uit je hoofd.
Ik wil niks uitvinden waarmee anderen avonturen beleven.
En het bedrijf dan? Wat gebeurt daarmee als jij weg zeilt?
Besef je wel hoeveel erkenning zo'n reis oplevert?
Zou dat niet bijdragen aan de waarde van het bedrijf?
En van ons? Een groter huis, meer geld op de bank...
We hebben geen groter huis nodig.
Dit alles leidt tot kinderen die trots zijn op hun vader...
die iets doet waar andere mannen niet eens van durven te dromen.
Ik denk dat ik deze race kan winnen.
Hij wil die boot toch niet zelf maken, hè?
Hou hem tegen, het loopt uit de hand. - Moet ik z'n dromen tegenhouden?
Hoe moet ik dat doen? - Nee, dromen mag best.
Maar wegvaren op een zonnige dag is iets heel anders.
Ik ben ervan overtuigd dat hij uit die droom ontwaakt...
voordat die dag aanbreekt. Dat gebeurt meestal.
Denk je dat hij zich bedenkt? - Dat bewonder ik wel in hem.
Hij heeft een flexibele geest.
Dus u wilt een boot bouwen?
Deze boot. Het wordt een trimaran.
Drieromps, naar het Piver-ontwerp.
Hij zit straks vol technische snufjes van Electron Utilisation...
waaronder de Navicator en vele andere snufjes...
waaronder een opblaasbare drijver op de mast.
Als hij om dreigt te slaan, schiet de CO2-patroon omhoog...
en blaast de drijver zich op, zodat het schip weer terug kantelt.
Dit wordt zonder twijfel de snelste boot in de race.
We doen mee aan de Golden Globe, dan is die race onze reclamecampagne.
'We doen mee'? - Ik vraag niet om liefdadigheid.
Ik bied u iets nieuws.
Wie vaart het schip? - Ik.
Hebt u ooit eerder zoiets gedaan? - Daar gaat het juist om.
Dat is juist het slimme. Als ik het kan, kan elke andere dromer het ook.
Als ik m'n geld investeer...
wat investeert u dan? - De rest.
U bent niet echt een zeiler. - Van zeilen word je vanzelf een zeiler.
Hoe zit het met u, meneer Hallworth? Hoe bent u persagent geworden?
Ik was een tijdje verslaggever, misdaadverslaggever.
Dus uw ervaring lijkt op mijn ervaring als zeiler.
Touché. Maar publiciteit regel je vanuit je veilige bureaustoel...
en zeilers hebben veel meer zeilervaring nodig.
Niemand heeft ervaring met solozeilen rond de wereld, zonder stops.
Dat komt door het simpele feit dat het nooit eerder gedaan is.
Daar zit wel wat in. - Jawel, maar je hebt die Fransman...
Hoe heet die nou? - Moitessier.
Die is van Tahiti naar Kaap Hoorn gezeild...
anderen roeiden de Grote Oceaan over, een ander zat in een onderzeeboot.
Dat zijn allemaal goede zeilers, maar als ik de Golden Globe win...
Je denkt toch niet dat je kunt winnen? Op zee zeilen is al een hele uitdaging.
Chichester haalde gemiddeld 131 mijl per dag, ik doe 200 mijl in een trimaran.
Weet je wat ik zie als ik naar jou kijk?
Een deel van Engeland dat verloren is gegaan.
Dat dappere deel dat Churchill aansprak toen de bommen vielen, dat niet opgeeft.
Jij bent een dapper verhaal dat verteld moet worden.
Wanneer zeil jij weg?
Volgens de regels moeten deelnemers voor 31 oktober vertrekken. Voor die tijd.
Hoe vaar je? - De klipperroute.
Naar beneden, langs Kaap de Goede Hoop.
Dan door de Zuidelijke Oceaan, niet echt geschikt voor ons bootje.
Langs de Roaring Forties naar Australië...
om Kaap Hoorn heen weer de Atlantische Oceaan op...
dan langs de paardenbreedten en een laatste zuchtje westenwind mee.
Wat een avontuur, zeg.
We hebben al flink wat ingeblikt eten van Crosse & Blackwell...
en een toezegging van Whitbread voor gerstenwijn, prima.
Daarnaast geeft de BBC je een camera en een bandrecorder mee.
Je moet beeld en geluid opnemen voor de film die ze van je reis willen maken.
En je moet een logboek bijhouden, dan kom je als zeiler en auteur terug.
Golden Globe, take 1.
Uw man blijft zes maanden weg, met sporadisch contact. Ziet u daar tegenop?
Je moet me regelmatig updates sturen.
Ik kan wel publiciteit trekken...
maar je moet me helpen om 't beest te voeren.
Het beest?
Ik ga hem natuurlijk missen, want hij is geweldig gezelschap...
maar het zijn maar zes maanden, ik red me heus wel.
En ik vrees niet voor zijn veiligheid...
want hij is iemand die duizend oplossingen bedenkt voor elk probleem.
Jij moet zorgen dat het gaat leven. De wind, de golven, de walvissen, alles.
We maken je beroemd.
De derde deelnemer, Robin Knox-Johnston, vertrekt vandaag.
De prijs wordt uitgereikt aan degene...
Hij vertrekt, en wij liggen nog niet eens in het water.
Misschien is hij eerder terug, maar is hij ook de snelste?
Wanneer vertrekken wij dan? - Augustus, op z'n laatst.
Ik wil ze niet te veel voorsprong geven.
Ik ga meneer Best niet om nog meer geld vragen. Dat is uitgesloten.
Door al die nieuwe ideeën raken we steeds verder achter op schema.
Bedoel je dat 1 augustus niet meer gaat lukken?
Dat zat er al nooit in. - 1 september?
1 oktober is realistischer. Of we zetten er meer mensen op.
Dit slaagt alleen... - Dat gaat meer kosten.
Er zijn er weer twee weg. - Die drie halen volgens mij...
nog geen 4,5 knoop per dag, hoogstens 100 mijl.
Die zijn wel 300 dagen onderweg.
En jij? - Rond de 9 knopen, maximaal 15.
Dat is het voordeel van de trimaran. 130 dagen voor de hele reis.
Het vertrek in oktober... - Oktober?
Is het nu al oktober? En september dan?
We zijn vertraagd. Maar we kunnen de deadline nog wel halen, we zijn er bijna.
Hoeveel geld heb je nodig?
Dit amendement betreft uw nieuwe overeenkomst met meneer Best.
Als u de race niet afmaakt...
heeft hij recht op uw huis aan Higher Brimley Road...
boven op de eerdere overeengekomen overdracht van Electron Utilisation.
Je begrijpt vast wel dat ik wel zeker wil weten...
dat dit geen bodemloze put is.
Zeil je rond in je hoofd?
Ik heb...
Ik heb met meneer Best gepraat.
En we hebben besloten...
We hebben besloten...
dat we de vertrekdatum nog een paar weken doorschuiven.
Dus het wordt geen 1 oktober? - Nee, het wordt later.
Is het dan nog veilig?
Ga je nog wel? - Dat is wel de bedoeling.
Ik begrijp het.
Weet je, ik heb mezelf wijsgemaakt dat we alleen een boot bouwden.
Ik had niet gedacht dat ik ook echt...
moest toekijken hoe je erop zou wegvaren.
Dat doen boten, wegvaren.
En daarna varen ze weer terug. Beloof je dat?
Maak je om mij geen zorgen. Nooit.
Dat is goed om te horen.
29 oktober 1968 2 dagen voor vertrek
Wat is er aan de hand?
Het wordt echt heel krap.
Ja, we hebben die rubberen pakkingen voor de luiken niet kunnen krijgen.
De beste komen van onze leveranciers in Scandinavië.
Maar daar zijn ze op, dus moesten we voor de tweede keuze gaan.
Tweede keus klinkt niet echt optimaal voor het vertrek.
Ik zou graag wat meer tijd willen krijgen.
Dat is niet echt een optie, of wel? Meer tijd.
De kalender geeft niet mee. - De zee ook niet, in mijn ervaring.
Morgen is de laatste dag. Bent u klaar?
Ik geloof niet dat er te veel belangrijke dingen onaf zijn.
Er zijn geen grote gebreken, er ontbreekt niks essentieels.
Geef nou toe, de boot is niet klaar.
Je hoeft dit niet te doen.
Op die aardige mensen van Whitbread, die hun bier hebben gebotteld...
voor je reis. - Hopelijk is het genoeg.
Even over die reis. Ik vind het heel vervelend om te zeggen...
We hebben allemaal ons best gedaan...
maar er waren onvoorziene omstandigheden en extra kosten...
en als we nog een paar weken hadden gehad, hadden we het echt gehaald.
Ik stel voor dat ik in het voorjaar vertrek.
Niet als deelnemer aan de race, maar als reclame voor de boot...
en dan krijgt Best z'n geld terug, met rente.
Vlak voor vertrek wil iedereen wel afzien van een avontuur als dit.
Je vrees is heel normaal en gezond. Als je er niet tegen opzag...
zou ik me pas echt zorgen om je maken.
Je wist wat de gevolgen zouden zijn. Je naam staat op de sponsorcontracten...
en je hebt een afspraak met Stanley. - Daar wil ik je niet aan houden.
Dan moet je je huis en Electron Utilisation afstaan...
en dat wil niemand. Ik niet, en Stanley ook niet.
Nee, zeker niet.
En de inwoners van Teignmouth hebben je in hun hart gesloten.
Laat je twijfels bij ons aan wal en neem je dromen mee op zee.
Uiteindelijk is het jouw beslissing.
Jij neemt het risico.
31 oktober 1968
Hoe voelt u zich? - Hallo, allemaal.
Kunt u Knox-Johnston nog inhalen? - Fijn dat u er bent.
Deze kant op.
Ik stel je aan de burgemeester voor.
Dit is Donald Crowhurst.
Heel veel succes. - En de burgemeestersvrouw.
Succes. We houden contact, je ziet er knap en zelfs bijna ruig uit.
God zij met je. Ik zal dagelijks aan je denken.
Wilt u nog iets zeggen?
Zwaaien jullie even?
Jij ook, Donald.
Veilige vaart, Donald.
Hou je vast, jongens.
Kom maar.
Pas op voor je vingers.
Het lijkt wel alsof er een orkaan is langs geweest.
En ik ben nog niet eens weg.
Waar is dat touw voor?
Als ik even onhandig ben en over de rand val...
kan ik me naar de boot trekken aan dit sleeptouw...
zodat de boot niet zonder mij verdergaat.
Maar dat gebeurt niet, want je valt er niet in, toch?
Mag ik aan boord? - Dat is nu geen goed idee.
Je bent los.
Dag. - Succes, papa.
Dag allemaal.
Allemachtig.
Waar kijkt u het meest naar uit van de reis?
Dat moet de dag van m'n terugkomst zijn.
Hallo, hier Donald Crowhurst vanuit Nieuw-Zeeland.
Ik wil een meisje in Engeland spreken, Rachel Crowhurst.
Ik verbind u door. Tring, tring. - Hallo?
Hallo? - Een gesprek van midden op zee...
voor Rachel Crowhurst.
Kan ik je wel geheimpjes vertellen? - Dat kan wel...
maar vergeet niet dat Portishead meeluistert.
Ik denk dat je gaat winnen.
Alles verloopt vlotjes. Niet letterlijk, dan schrikt mama.
Ik kan je wel iets vertellen over acht jaar oud worden.
Je leert veel nieuwe dingen, en je leert ook hoeveel je niet weet.
En dat gebeurt ook nog als je zo oud bent als ik.
Ik wens je een hele fijne verjaardag...
en ik ben bij je, op alle mogelijke manieren.
Neem je een zeepaardje voor me mee?
Hallo schat, gaat het? Mis je ons niet te veel?
Ik strijk wat kreukels glad, voorzien en onvoorzien.
Maar jullie hebben het vast moeilijker.
Hoe is het weer?
Hallo? Er zit veel ruis op de lijn.
We zijn er nog, hallo?
Als je me hoort, ik ga ophangen. Ik moet weer aan de slag.
Liefs voor jou, en de rest.
Dag papa, we houden van je.
Wanneer bel je weer?
Sorry, dit is Portishead. Hij is weg.
Natuurlijk. Bedankt, Portishead.
Dat was fijn, zeg.
Het volume moet iets zachter.
Dag 13 72 mijl ten noorden van Madeira
De Noordelijke Atlantische Oceaan, midden november.
Ik maak opnamen voor de BBC.
Ik ben nu bijna veertien dagen op zee.
Ik ben op weg naar een rendez-vous met Kaap Hoorn.
De meeste mensen associëren bootjes met zonnige middagen...
en mooie meisjes in bikini die liggen te luieren...
op het dek van een enorme schoener...
en mannen in zeilkleding die staan te praten...
en het roer vastklemmen met een pijp tussen de tanden.
Helaas...
ben ik ze nooit tegengekomen.
Alles op deze boot is nat. Niet vochtig, nat.
De condens op het plafond druipt je oor in als je slaapt.
Elk gaatje is een mogelijk lek en het geluid van de wind...
is niet aflatend en vaak oorverdovend.
Er staat veel druk op de man alleen op een boot.
Het legt diens zwakke punten bloot op schier onnavolgbare wijze.
Ik ben nog nooit zo totaal onvoorbereid de zee op gegaan.
Ik heb nog steeds problemen...
maar er komt nog een vrij lang stuk met passaatwinden aan...
en daarin zal ik mijn best doen...
om deze boot voor te bereiden op de grote beproeving...
op de Zuidelijke Oceaan.
Nee hè, dit kan echt niet.
Stil door volgelopen machinekamer, stop.
Magneto gestript, spoelen vervangen. Generator gestript, laten drogen.
Spullen gereviseerd en geborsteld, stop.
Onderweg naar Madeira. - Dat is Portugal.
Dat weet ik heus wel, bedankt. - Goed.
Ik snap dat niet. Hij heeft een zender en een telefoon...
en hij stuurt dit. Waar blijven de stormen en de zeemonsters?
Misschien maakt hij meer notities. - Wat is een magneto?
Dat is de generator.
Zeggen we iets? Hij gaat naar Madeira.
Kom op zeg, hij is al zo'n drie weken op weg naar Madeira.
Toch?
De anderen varen al om Afrika heen.
Verdorie. Donald, dit is geen vakantie.
Niet noordelijk, wat is er mis met jou?
Wat is dat nou?
Zoals ik al zei, vertoont de boot veel kuren...
en ik heb nog niet uitgevogeld hoe ik aan frisse lucht kom...
zonder dat de kajuit volloopt.
Ik ben bang dat ik stik in m'n slaap.
Om maar te zwijgen over...
de elektronica. Ik maak geen klus af omdat ik constant aan het hozen ben.
En ik ben steeds bang dat de drijver aan stuurboord splijt.
Je klinkt ontmoedigd, somber.
Zoiets kun je veel beter op het droge oplossen.
En als we hiermee de trimaran willen promoten als caravan op zee...
zijn we niet bepaald goed bezig. Over.
Was dit het dan?
Bel je me om te zeggen dat je opgeeft?
Zo te horen sta je op een tweesprong.
Ik sta hier elke dag op die tweesprong. Over.
Zal ik je gezin en Rodney vertellen dat je hebt besloten om terug te komen?
Ik bel eigenlijk om te zeggen...
dat ik vast van plan ben om door te zetten.
Wilt u dat aan mijn vrouw doorgeven, en dat alles goed is? Over en uit.
Mogen we mee? - Nee, dan word ik gediskwalificeerd.
Ik moet echt alleen gaan. - En als er een storm opsteekt, zoals nu?
Dan zit ik in een storm. - Ben je dan niet bang, in je eentje?
Elke keer dat ik bang word...
denk ik gewoon aan de volgende keer dat we samen kunnen zijn.
En als jullie bang zijn, wil ik dat jullie daar ook aan denken.
Want mensen die aan hetzelfde denken, zijn altijd verbonden.
Hoe ver ze ook uit elkaar zijn.
Nee hè, niet de drijfzak.
De drijfzak is onherstelbaar beschadigd.
Als ik nu kapseis...
is het voorbij.
Er is zoveel mis met de boot dat m'n overlevingskansen...
op de Zuidelijke Oceaan hoogstens 50 procent zijn.
Zal ik het cadeautje aan papa geven?
Dit is een aandenken aan ons, een stukje van thuis.
Mijn hemel.
Het is een broodrooster.
Nu zie ik het.
Heel mooi.
We dachten: als je straks gaat ontbijten, ver hiervandaan...
lijkt het alsof we allemaal bij je zijn.
Vind je 'm mooi? Hij is van ons allemaal, we hebben hem samen uitgekozen.
Nu moet ik helemaal zorgen dat de generator blijft draaien. Dank jullie wel.
Papa vindt z'n broodrooster mooi.
Mike Zulu Uniform Whisky, Teignmouth Electron.
Hier Portishead Radio. Helaas wordt er niet opgenomen.
Zal ik uw vrouw later terugbellen met een boodschap, over?
Wilt u zeggen...
dat het goed met me gaat?
Uit.
Als ik terugga, ga ik failliet.
Dan raak ik m'n bedrijf kwijt, en m'n huis.
En daar wil ik niet eens over nadenken.
Ik kan niet verder.
En ik kan niet terug.
Ik ben hier.
En als ik ze nou vertel dat ik...
hier ben?
Zouden ze me geloven?
Wat een duivels dilemma.
ZENDSTATION PORTISHEAD
Wilt u hier even naar kijken?
Naar het zuiden gevlogen, 172 mijl.
Crowhurst raast door in zuidelijke richting en laat problemen achter zich.
Hij is nu goed op gang. - Zaterdag 172 mijl.
Zondag 109 mijl, maandag 145.
Zelfs de bruinvissen kijken ademloos toe hoe hij voorbij schiet.
243 mijl? Dat is een nieuw solorecord. Zelfs sneller dan Chichester.
Hij is de evenaar over en gaat de lente tegemoet.
Crowhurst is ergens in de Atlantische Oceaan met gemiddeld 170 mijl per dag.
De snelheid van de Electron is bijna elektrisch.
Kan dat, elektrisch en Electron in één zin?
Hou eens op. Het is bijna elektrisch, zoals hij inloopt op de concurrentie...
en zelfs Chichester voorbijstreeft.
Meneer? - Stuur maar.
Hebt u het al gezien van Crowhurst? - Wie?
De laatste Globe-races, uit Teignmouth.
O ja, vaag. - Dit kreeg ik van zijn persagent.
Het begint 'n goed verhaal te worden.
Sneller dan Chichester? Knap, hoor.
Ik wil voor morgen 500 woorden over die Crowhurst.
Welke instelling moet je hebben als solozeiler?
Je moet psychisch stevig in de schoenen staan...
en je steeds bewust zijn van de risico's die je loopt.
En je moet bereid zijn om te improviseren als dat nodig is.
DAG 54 KERSTAVOND 1968
Wie is dat? - Hier Portishead.
Portishead. - Voor mevrouw Crowhurst.
Hij is het. Vrolijk kerstfeest. - Jullie ook. Je klinkt veel ouder.
Ik ben pas twee maanden weg en je bent nu al een man, over.
Vrolijk kerstfeest. Sorry dat je je cadeautjes niet mee hebt.
In de chaos zijn ze aan wal gebleven, Danny heeft ze hierheen gebracht.
Mag ik ze openmaken? - Ja, doe maar.
Weet je, soms...
praat ik tegen je in m'n hoofd, en moet ik oppassen dat ik niet hardop ga praten.
We zijn allemaal zo blij met de voortgang.
En onder de indruk. De kranten staan er vol van.
Is dat zo? Daar wil ik wel met je over praten, een keer.
Ben je al bij de Kaap?
Portishead, bent u aan de lijn, over?
Ja, meneer. Hier de radio-operateur. Kan ik u helpen?
Nee hoor, het signaal wordt zwakker.
Ja, de Kaap komt in de buurt. - Hij is bijna bij de Kaap.
Fougeron is afgevallen, er zijn nog vier zeilers over. En jij bent de snelste.
We wisten dat Moitessier en Knox-Johnston de concurrenten waren.
Alle docenten en jongens op school...
weten waar je zit. Iedereen houdt het bij.
Dat is echt waar, de kranten staan er vol mee. Er komen mensen naar me toe...
en ze houden me zelfs staande op straat.
Hallo?
Volgens mij is hij weg.
DAG 84 200 MIJL NOORDELIJK VAN BRAZILIË
Door ruige zee en slecht weer zijn vier racers uitgeschakeld...
in de wereldreis van de Sunday Times.
Er dingen nog vier racers mee naar de Golden Globe.
De onstuitbare en dappere Robin Knox-Johnston...
nadert als eerste Nieuw-Zeeland...
en de dappere Fransman Bernard Motissier probeert hem in te halen.
Mijn man zou dit absurd vinden.
Hij zou liever foto's maken van de wind dan van de vrouwen.
Wind verkoopt geen kranten, die blaast ze alleen weg.
We zijn klaar voor u, mevrouw Motissier.
Succes. - Merci.
Nigel Tetley, die de Kaap vorige week heeft gerond...
heeft de achtervolging ingezet.
Deze week staat Crowhurst in de aandacht, de dappere amateurzeiler...
die enorme snelheden behaalt in z'n zelf ontworpen trimaran...
volgens zijn persagent Rodney Hallworth. - We staan hier versteld.
Hij heeft de Kaap gerond en trotseert nu de stormen in de Roaring Fourties...
op weg naar Australië. Volgens mijn berekeningen...
haalt hij binnenkort Tetley in, als snelste zeiler van de race.
Rodney, je hebt me al voorbij de Kaap geplaatst, in de Zuidelijke Oceaan.
Hij heeft me verdomme in de Zuidelijke Oceaan geplaatst.
Ik moet de zender uitzetten.
Ik mag thuis niet meer bellen, dat is duidelijk.
Radiostilte. Ik moet me verbergen.
Een tijdje maar.
Hier staat dat de radio stopt en zenden onmogelijk is...
tussen 80 oost en 140 west.
Oké, maar wat betekent dat? - Dat is tot ver voorbij Nieuw-Zeeland.
We horen pas iets als hij terug is in de Atlantische Oceaan.
Maar dat duurt nog maanden. We hebben hem nu juist nodig.
Knox-Johnston staat ook uit sinds hij om de Kaap is. Die is al weken stil.
En Motissier heeft niet eens een radio.
Maar hij wel, en die moet hij gebruiken. Of niet soms?
Ga maar zitten en luister hiernaar.
Hier leer je iets van.
De trimaran Teignmouth Electron van Donald Crowhurst...
had averij in de Indische Oceaan.
Een grote golf, nee een enorme golf is tegen de boeg gebeukt...
en heeft de radiozender beschadigd.
Dat zei hij niet. - Stil, jij.
Aangezien de generator nu onbereikbaar is...
kan hij in het riskantste deel van de reis 't thuisfront niet bereiken.
Ik snap dit niet. - Vandaar dat je mijn baan niet hebt.
In z'n laatste bericht stond, waar is het? O ja, hier.
Jichtaanval na nieuwjaarsborrel. Nu op gelijke hoogte met zeemeerminnen.
Zullen we dat plaatsen? Daar zitten de sponsors op te wachten.
Stuur dit maar.
Hij loopt in op Tetley, hij is toch nog in de race.
Weer 500 woorden?
Ja. Dan zullen we een tijd lang niets van hem horen.
Schrijf dan maar over z'n vrouw. Hij heeft veel supporters.
Ik laat Mr Hallworth iets regelen.
Hoe heeft u Donald leren kennen?
Nou, hij sprak me aan op een feestje en zei dat hij in m'n toekomst kon kijken.
Ik zou trouwen met 'n onmogelijke man die veel van me zou houden.
En de volgende dag vroeg hij me mee uit. En de dag daarop ook.
Hij zei dat hij nooit meer van mijn zijde zou wijken. En dat klopte.
Maar dat heeft hij nu wel gedaan. - Met een goede reden.
Je kunt niet rond de wereld zeilen in de huiskamer, dat begrijpt Clare ook.
Ze steunt hem ontzettend. - Maakt u zich zorgen over hem?
Echtgenotes en moeders maken zich al zorgen sinds mannen zeilen.
Dus ja, ik maak me veel zorgen. Gedurende de dag, maar ook 's nachts.
Mama, het is ijskoud.
Wrijf je handen over elkaar.
Wat vinden de kinderen ervan dat hij zo veel gevaar loopt?
Dergelijke zaken wens ik nooit meer te doen.
Clare, luister. Het publiek kan de man nu niet volgen.
Dus het is aan ons om de leegtes op te vullen.
Zijn wij opvulling?
Het is de taak van uw man om te zeilen...
en het is mijn taak om erover te schrijven.
Ik kan het daar niet makkelijker voor hem maken, tot mijn spijt.
Maar ik probeer ons voor te bereiden op zijn terugkeer.
Zo helpt u hem beroemd te worden.
De roem interesseert me niet. Als hij maar veilig is.
Verdomme. Ik wist het.
Je hebt geen keuze.
Ik heb geen keuze.
Dag 125 Voor de kust van Argentinië
Ik wil niet weggaan.
Ga dan niet. Blijf bij ons.
Maar als je niet gaat, krijg je er misschien spijt van.
Het gaat me er niet om dat je Rodney of Stanley teleurstelt.
Of mij.
Maar jezelf. Jij bent de enige die telt voor mij.
Goedemorgen. Buenos días.
Onderofficier Santiago Franchessi van de Argentijnse kustwacht.
De Teignmouth Electron, is dat uw boot?
Dat jullie de wedstrijd niet kennen.
Ik ben hier begonnen, in Teignmouth. Ik nam de "clipper route" rondom Afrika.
Ik mocht nergens stoppen, daarom had ik ook geen paspoort nodig.
Hoe weten we dat u de waarheid spreekt?
Ik heb een filmcamera. We kunnen de negatieven ontwikkelen.
Afrika, de Roaring Forties, Nieuw-Zeeland.
Wilt u hier even blijven zitten?
Ik moet de gezagvoerder even bellen.
Blijf bij hem.
Het spijt me.
Ze hebben u vast alles verteld.
Mag ik mijn vrouw bellen?
Kom mee. - Waarheen?
Naar uw boot. Ik moet controleren of u geen smokkelaar bent.
Ik dacht dat hij een smokkelaar was.
Maar nee, het is slechts een gekke Engelsman met een boot.
We zorgen voor gereedschap voor uw boot.
Hij was bijna thuis en nu ligt hij eruit. - Over wie heb je het?
De Fransman is uit de wedstrijd gezet.
Alleen Tetley en Knox-Johnston zijn over. Moitessier ligt eruit.
Simon, Rachel...
'Ik vaar terug naar de eilanden in de Stille Oceaan.
Ik ben gelukkig op zee en ik wil mijn ziel redden.'
Wat doet het zoute water toch met de hersenen van die mannen?
Tetley moet de prijs winnen. Te veel herrie.
Niemand kijkt in de logboeken van de laatste die binnenkomt.
Ik moet laatste worden.
Te veel vragen. Het is mijn enige uitweg.
Als ik nog terug kan.
Robin Knox-Johnston met een imposante reis van 312 dagen...
zonder voet aan land te zetten.
Hij ligt 86 dagen achter op het snelheidsrecord van Chichester...
maar wint de Golden Globe...
als de eerste man die de wereld rond zeilt zonder te stoppen.
Hij vaart geen 200 mijl per dag zoals kapitein Crowhurst.
Tetley en Donald Crowhurst zijn als enigen nog op zee.
Ze kunnen geen eerste meer worden, maar nog wel de snelste zijn.
En niemand is sneller dan Donald.
Zie hem eens lachen. Hij is echt blij om thuis te zijn.
Op Robin Knox-Johnston.
God zegene hem.
Wanneer heeft uw gezin nog inkomen ontvangen?
Hij is nu bijna zes maanden weg...
maar voordat hij wegging, verdiende hij ook niet al te veel.
Was hij ziek? - Nee, hoor.
Maar hij komt wel terug?
Ja, absoluut. - Enig idee wanneer?
Ik heb enkele bankafschriften meegebracht om aan u te laten zien.
Als ik het goed begrijp, komen we in aanmerking voor kleedgeld...
en gratis eten op school.
We hebben drie kinderen thuis.
Het is voor zolang mijn man weg is. - Weet u waar uw man is, mevrouw?
Mike, Zulu, Uniform, Whisky. Teignmouth Electron. Over.
QTH, por favor? QPR? Over.
Wie is dit? Over.
General Pacheco Radio in Buenos Aires.
Wat is uw lengte- en breedtegraad?
Nabij Digger Ramirez. Ik herhaal, nabij Digger Ramirez.
Pardon.
We hebben nieuws van Portishead. Hij leeft nog.
Ja, hij is om Kaap Hoorn heen.
Meen je dat nou?
Hij is de Diego Ramirez-eilanden gepasseerd.
Allemachtig. Waar is hij nu dan?
Ik wist dat hij het kon. Lekker puh, Tetley.
Kan hij ons alstublieft bellen? Ja, dat begrijp ik natuurlijk.
Bedankt, Portishead.
Dit is het beste telefoontje dat ik in mijn leven gehad heb. Tot ziens.
Jullie vader is bij de kust van Argentinië en vaart noordwaarts...
dus hopelijk is hij voor eind juni thuis.
Hemeltje, kom hier.
Waar liggen de eilanden?
Hij is als snelste om Kaap Hoorn heen. - Buitengewoon.
Mr Hallworth zal wel dolblij zijn.
Zo gaat hij als snelste de wereld rond. - En hij is slechts een hobbyist.
Wat een verhaal. - De triomf van de underdog.
Chichester zal zich wel achter de oren krabben.
Ik wil duizend woorden over Crowhurst.
'Nabij Digger Ramirez' zal er zeker in voorkomen.
DAG 214 DE PAARDENBREEDTEN
320 MIJL TEN ZUIDOOSTEN VAN BERMUDA
Slechts twee weken achter op Tetley.
Een fotofinish haalt alle kranten.
Vul je zeilen.
Ik denk dat je gaat winnen.
Nee. Nee, dat kan ik niet doen.
Te veel gedoe, te veel vragen.
Tetley moet winnen, ik moet als laatste thuiskomen.
Goede reis, Nigel Tetley.
Zijn er paarden in de paardenbreedten?
Nee, liefje.
Het verhaal gaat dat Spanjaarden die vroeger naar West-Indië voeren...
hun paarden meenamen.
En soms ging de wind liggen en dan raakte het drinkwater ook op.
Dan stonden ze voor 'n lastige keuze. Mannen of paarden?
Neem je een paard mee? - Nee, maar wel genoeg drinkwater.
Hij ligt eruit. Tetley ligt eruit. - Werkelijk?
Hoe kan dat nou?
Naar het schijnt, hoorde hij dat Donald hem naderde.
Vervolgens wilde hij te veel snelheid maken en kapseisde hij.
Weet Donald dat? - Ja, natuurlijk.
Net als de BBC, The Times...
en, als het aan mij ligt, zal heel Engeland het weldra weten.
Clare, luister. Hij is nog de enige.
Ik wil geen misbruik maken van de situatie van Tetley...
maar nu we weten dat hij veilig is, willen we even bij dit moment stilstaan.
Lieve hemel.
De familie van een held hoeft geen steun te trekken.
Dat klopt. Op Donald Crowhurst...
degene die als snelste de wereld rond zal varen.
Op Donald.
Buenos Aires, ik wil graag een directe verbinding met het Verenigd Koninkrijk.
Teignmouth. Higher Brimley Road. Clare Crowhurst.
Van haar echtgenoot. Over. - We proberen het via New York.
Nee, niet via New York. Ik wil graag privacy. Over.
We kunnen Portishead niet bereiken. - Nee, niet via Portishead.
Direct naar Teignmouth. Toen ik het gisteren vroeg...
We verstaan u niet goed.
Een directe verbinding, daar had ik om gevraagd. Over.
Dat lukt niet vanuit Buenos Aires. We proberen het via New York.
Bedankt, over en uit.
Wat moet ik nu doen?
Tetley had thuis moeten komen.
Nu sta ik er alleen voor.
Ik moet met je praten.
Voorpagina van The Times.
'In Teignmouth was Donald Crowhurst slechts een weekendzeiler.
Hij was onbekend.
Veel jachteigenaren dachten dat zijn vreemde boot direct zou zinken.'
George? Daar staat hij met z'n grote mond.
'Vandaag is zijn naam beroemd.' Dat is fantastisch.
En daarna volgt een verhaal...
dat haast zo lang is als zijn reis van 29.000 mijl.
Een verhaal over moed, zelfdiscipline en een groot geloof in z'n eigen kunnen.
The Sunday Times. Dat is geen regionale...
Geen regionale krant, maar een Londense krant.
Hef allemaal het glas.
Ian trakteert.
JE TRIOMF BRENGT 10.000 MENSEN NAAR TEIGNMOUTH
DE KRANTEN WACHTEN MET CLARE EN DE KIN...
Nee. Nee, blijf uit m'n buurt.
Dit is Mike, Zulu, Uniform, Whisky. Teignmouth Electron. Hoort u mij? Over.
Zie je ons al staan...
Mike, Zulu, Uniform, Whisky. Teignmouth Electron. Hoort u mij? Over.
Dit is Halifax station. Maak uzelf kenbaar. Over.
Ik wil bellen met mijn vrouw, Clare Crowhurst in Teignmouth. Over.
Dit is Halifax station. Maak uzelf kenbaar. Over.
Wees voorzichtig, Donald.
Donald?
Wie ben je?
Je bent een kosmisch wezen.
Wat is je zonde?
Wie ben je?
Een kosmisch wezen. - Een kosmisch wezen?
Een kosmisch wezen.
Crosse en Blackwell willen foto's en citaten van Don.
De BBC en ITV sturen helikopters.
Waarom schrijft hij niet?
Ik heb een persconferentie geregeld in het Carlton. Ze willen een datum.
Ik voorspel 3 juli. Dan overtroeven we de Amerikaanse astronauten.
Nu nog een paar goede dagen van 200 mijl.
Waarom kan hij ons niet even kort 'n inschatting geven van z'n aankomst?
Misschien weer problemen met de radio?
Kijk. 'Welkom thuis, Donald.'
Dat ziet er goed uit. - Dat zal hij wel waarderen.
In het leven speelt iedereen een kosmisch schaakspel met de duivel.
Het is moeilijk te zeggen wie er wint...
want God heeft Zijn eigen spelregels...
en de duivel hanteert juist tegenstrijdige spelregels.
Maar één ding is duidelijk:
De enige echte zonde...
is die van verzwijging.
Wacht op mij.
Kunnen jullie hem al zien? - Wacht.
Ik zie iets. - Wat dan?
Het is...
O, het is een wolk. - Hè, toch. Laat mij eens kijken.
Ik denk dat hij de 21e terugkomt. Op de dag van de maanlanding.
Ik wil dat hij morgen terugkomt. - Ik ook, liefje.
Kijk jij maar eens of je iets ziet.
Ik zie daar iets. - Wat denk je dat het is?
Ik weet het niet. Het lijkt niet op de trimaran.
Clare...
ik dacht dat ik het spel kon winnen. Ik heb het geprobeerd.
Maar ik moest toegeven...
dat de natuur kosmische wezens de zonde opdringt waar ze goed in zijn.
Die van verzwijging.
Schat, ik ben de enige man op aarde die snapt wat dit betekent.
Over.
Kom naar huis.
Dat gaat niet.
Ik kan niet terug.
Ik kan niet schrijven over plekken die ik niet bezocht heb.
Ik ben een ander mens.
Het is 22:28 en negen seconden.
De enige schoonheid...
is de waarheid.
Ik ben wat ik ben.
En ik zie de ernst van mijn zonde in.
Het spijt me vreselijk.
Ik hoop dat je me kunt vergeven.
Het is afgelopen.
Dit is de genade.
DOMINICAANSE REPUBLIEK JULI 1969
We hebben haar exact zo aangetroffen.
Daar liggen de logboeken.
Ik heb ze zo laten liggen. In het zicht.
Hij had ze overboord kunnen gooien.
Maar dat heeft hij dus niet gedaan.
De arme stumper is nooit een kaap of de datumlijn gepasseerd.
Hij lijkt alles te hebben verzonnen.
Hij lijkt het op te geven wanneer Tetley uitvalt.
Toen is hij gestopt met zeilen.
Weet je wat ik denk dat er gebeurd is?
Hij had nooit de intentie om te winnen.
Hij wilde geen rekenschap afleggen.
Wie kijkt er nou naar de logboeken van de verliezer?
Ga maar eens na.
Het is afgelopen.
De genade.
Hoezo, genade?
Heeft Clare deze gezien?
Haar echtgenoot wilde beroemd worden.
Dat gaat nu gebeuren.
Ik zie dat jullie de schade komen bekijken.
Een foto maken...
een verhaal schrijven.
Willen jullie een citaat van de rouwende weduwe? Komen jullie daarvoor?
Goed, noteer dit dan maar.
Ik weet niet of mijn echtgenoot overboord gevallen is...
of dat hij gesprongen is, zoals nu beweerd wordt.
Maar als hij inderdaad gesprongen is, moet hij geduwd zijn.
En iedereen van jullie hield een smerige hand op zijn rug.
Elke fotograaf, elke sponsor, elke journalist...
elke zielenpoot die bij de kiosk smult van de ondergang van een ander.
En toen hij in het water lag...
hielden jullie hem kopje onder met jullie oordeel.
Vorige week verkochten jullie hoop, nu verkopen jullie blaam.
Volgende week verkopen jullie weer iets anders.
Maar morgen, en elke dag die volgt...
hebben mijn kinderen nog altijd hun vader nodig.
En ik heb mijn echtgenoot nodig.
Dat is geen goed verhaal...
maar dat is de waarheid vrijwel nooit.
Dank u wel.
Ik hoop van ganser harte dat je dit nooit zult lezen.
Anders betekent het dat ik met mijn gedrag...
een ondraaglijke last op je schouders gelegd heb.
Maar niets kan ons gelukkige verleden aantasten.
Niet de tijd, noch tegenslagen in de toekomst.
Niets wat nog komen zal.
Hoe lang moeten we wachten?
Je hoeft niet te bepalen wanneer je stopt met wachten.
Dat doet je hart wel voor je.
Het leven van een mens komt ooit ten einde, dat is zeker.
Hopelijk vind je geluk in je leven en je kinderen.
Hopelijk bereiken ze veel in het leven.
Als een getuigenis van onze liefde...
en om je de liefde te geven die ik je nu niet kan geven.
Wat doen we nu? - Elke dag...
wil ik dat je papa met open armen verwelkomt.
Ook al begrijp je niet alles.
Want dat doe je voor een dierbare die weggegaan is.
Ook al keert degene niet meer terug.
HET LICHAAM VAN DONALD CROWHURST IS NOOIT GEVONDEN
HIJ IS ZEVEN MAANDEN EN TWEE DAGEN OP ZEE GEWEEST
HIJ HEEFT IN ZIJN EENTJE RUIM 13.000 MIJL GEVAREN
ROBIN KNOX-JOHNSTON WAS DE ENIGE
DIE DE WEDSTRIJD VOLTOOIDE
HIJ SCHONK ZIJN PRIJZENGELD AAN CLARE CROWHURST